صرفه جویی در مصرف سوخت های فسیلی و انرژی های تجدیدناپذیر از مسایل روز جهان است. بناها %47 از انرژی تولیدی در جهان را مصرف می کنند و علاوه بر این که بزرگ ترین مصرف کننده انرژی هستند، بیش ترین انتشار گازهای گلخانه ای را سبب می شوند. به کارگیری سامانه های بهره گیری از تابش خورشید برای تامین انرژی مانند سلول های خورشیدی یا PV، می تواند راه کار موثری در کاهش مصرف سوخت فسیلی و تولید گازهای زیان بار باشد. یکی از جنبه های به کارگیری چنین فناوری هایی در ساختمان، تلفیق و یکپارچه سازی آن با طرح معماری است. اهمیت این یکپارچه سازی در ایجاد هماهنگی میان سیمای PV و کارکرد آن با نما و حجم معماری است. برای آن که یکپارچه سازی PV و بنا، زمینه دست یابی به معماری پایدار را فراهم کند، باید روش طراحی به کار رفته از نوع پایدار باشد. زیرا در غیر این صورت نتیجه خلق بنایی است که در تلفیق PV با بنا و کارکرد آن دارای ناکارآمدی هایی خواهد بود. این مقاله بر آن است تا با بررسی طراحی و کاربرد PV در بنا و روش طراحی پایدار، تحلیلی بر روش طراحی «بناهای یکپارچه با PV» ارایه کند. روش پیشنهادی برای طراحی بناهای مذکور شامل شش زمینه، گروه طراحی، راهبرد انرژی، طراحی کل نگر، اقتصاد بنا، سیمای بنا و چند منظوره بودن سامانه PV خواهد بود.

Intracytoplasmic sperm injection (ICSI) is one of the most successful techniques of Assisted Reproductive Technology (ART) and is mostly in use for the treatment of infertility with male factors. In this Method, before injecting sperm into the intracytoplasmic of the oocyte, cumulus cells around the oocyte must be stripped to facilitate the injection process. To achieve this, both enzymatic and mechanical Methods are used in embryological laboratories for denudation, which has major deficiencies, including the possibility of damaging the oocyte prior to the injection process. In this research, a microfluidic-based device is introduced for the separation of cumulus cells around the oocyte with minimum manual operations. The results prove high efficiency, and non-destructive denudation of the oocyte with the reduced amount of culture medium leads to the low-cost preparation process of oocytes. The process can also be integrated with ICSI chips under development and will be reported shortly.

مقدمه و هدف: در این مقاله دو روش آموزشی تحت عناوین Case Study ,Case Method به عنوان تکنیکهای آموزشی مورد بررسی و نقد قرار گرفته و تفاوتها و شباهتهای هر کدام به طور جداگانه بررسی شده است و نکات کاربردی هر روش در آموزش پرستاری مورد بحث قرار گرفته است.مرور مطالعات: در این مقاله ابتدا تعاریف دو نوع متد آموزشی ارایه گردیده و سپس موارد استفاده از هر متد به طور جداگانه بحث شده است، و با توجه به ماهیت آموزش پرستاری ایران پیشنهادات کاربردی در این زمینه ارایه شده است. Case Method در گروههای آموزشی کوچکتر که مشاهدات ذهنی کمتری دارند و در ابتدای تجربه می باشند استفاده می شود. ولی Case Study در گروههای آموزشی بزرگتر که مشاهدات ذهنی بیشتری دارند و قدرت تجزیه و ترکیب و رشد بحث در آنها بیشتر می باشد استفاده می شود. از ویژگیهای مهم آنها می توان به افزایش قدرت تصمیم گیری افراد در موقعیتهای مختلف، لذتبخش تر کردن آموزش و علاقمند کردن به امر تدریس و ... نام برد.بحث و نتیجه گیری: با توجه به یافته های پژوهش و با توجه به محتوی برنامه های آموزشی پرستاری، محقق استفاده از روشهای Case Study ,Case Method را برای دانشجویان پرستاری توصیه می نماید. زیرا بهترین آموزش یادگیرنده ها زمانی مطرح می باشد که دانش هماهنگ و متنوع مهارتهای آموزشی با تجربیات در کنار هم می باشد.

در روش طراحی سنتی برای دیوارهای میخ‏گذاری‏شده که مبتنی بر راهنمای FHWA است، معمولاً مشخصات طراحی میخ‏ها (طول، فاصله و قطر میخ‏ها) در عمق گود ثابت فرض می‏شود. اما در روش طراحی معرفی‏شده در مطالعه حاضر (روش طراحی پیشنهادی) با کنترل گام‏به‏گام ضریب اطمینان برای هریک از ردیف‏های میخ از بالا به پایین گود، مشخصات طراحی آنها در عمق تغییر داده می‏شود. در مطالعه حاضر، ابتدا فرضیات مدل‏سازی بیان و سپس روش مدل‏سازی عددی با آزمون پروژه کلوتره صحت‏سنجی می‏شود. در ادامه جزئیات روش‏های طراحی سنتی و پیشنهادی توصیف می‏شود. سپس یک مطالعه پارامتری برای مقایسه روش‏های طراحی سنتی و پیشنهادی انجام می‏شود. در این مطالعه پارامتری، اثر عمق گود، تراکم خاک، چسبندگی خاک، سربار و ضریب اطمینان پایداری موردنیاز بررسی می‏شود. نتایج مطالعه حاضر نشان می‏دهد که روش طراحی پیشنهادی نسبت به سنتی، چگالی حجمی میخ‏ها (مجموع حجم میخ‏ها تقسیم بر مساحت دیواره) را به طور متوسط 30% کاهش می‏دهد که از لحاظ اقتصادی قابل توجه است. هم چنین نتایج مطالعه حاضر نشان می‏دهد که تغییرشکل تاج دیواره گود در روش طراحی پیشنهادی نسبت به سنتی به طور متوسط حدود 10% بیشتر است.

Non-cooperative intelligent control agents (ICAs) with dedicated cost functions, can lead the system to poor performance and in some cases, closed-loop instability. A robust solution to this challenge is to place the ICAs at the feedback Nash equilibrium point (FNEP) of the differential game between them. This paper introduces the Designation of a robust decentralized infinite horizon LQR control system based on the FNEP for a linear time-invariant system. For this purpose, two control strategies are defined. The first one is a centralized infinite horizon LQR (CIHLQR) problem (i.e. a supervisory problem), and the second one is a decentralized control problem (i.e. an infinite horizon linear-quadratic differential game). Then, while examining the optimal solution of each of the above strategies on the performance of the other, the necessary and sufficient conditions for the equivalence of the two problems are presented. In the absence of the conditions, by using the least-squares error criterion, an approximated CIHLQR controller is presented. It is shown that the theorems could be extended from a two-agent control system to a multi-agent system. Finally, the results are evaluated using the simulation results of a Two-Area non-reheat power system.

امروزه اقتصاد بسیاری از کشورها از جمله کشور ایران به حمل و نقل های دریایی وابسته شده است، به طوری که شاهد افزایش ساخت سازه های ساحلی به عنوان محل پهلوگیری شناورهای تجاری و نظامی و نیز به عنوان سازه های نگهدارنده تاسیسات حمل بار هستیم. لذا در سال های اخیر مطالعات بسیاری در زمینه طراحی اسکله ها توسط کشورهای مختلف انجام گرفته که در نهایت روش طراحی براساس عملکرد به عنوان روشی با قابلیت اطمینان بسیار بالا جهت طراحی این سازه ها توسعه داده شده است. با توجه به اینکه کشور ایران نیز از نظر لرزه خیزی در منطقه فعال جهان قرار دارد و به گواهی اطلاعات مستند علمی و مشاهدات قرن بیستم از خطرپذیرترین مناطق جهان در اثر زمین لرزه های پرقدرت محسوب می شود، به همین دلیل روش طراحی براساس عملکرد در سال های اخیر توسط بسیاری از پژوهشگران جهت افزایش قابلیت اطمینان طرح سازه های ساختمانی در مقابل بارهای لرزه ای توسعه داده شده و جای خالی استفاده از این روش در طراحی سازه های حجیم و گران قیمتی مانند اسکله های شمع و عرشه دیده می شود. اهمیت این موضوع از این جهت است که هزینه های ساخت و نگهداری اسکله های شمع و عرشه به عنوان قسمت اصلی بنادر بسیار بالا بوده و وقوع آسیب هایی کنترل نشده در این سازه ها در هنگام زلزله می تواند منجر به صرف هزینه های اقتصادی بسیار زیادی برای کشور شود. لذا در این مطالعه به معرفی و بررسی آئین نامه طراحی لرزه ای اسکله های شمع و عرشه انجمن مهندسین آمریکا به همراه تمرکز بر روش طراحی براساس عملکرد پرداخته شده است.